دوست داشتنی های من







مرداد 1397
شن یک دو سه چهار پنج جم
 << <   > >>
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    




جستجو




محتواها


خوش رو باشیم ...

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله:

إنَّكُم لَن تَسَعُوا النّاسَ بأموالِكُم، فالْقُوهُم بِطَلاقةِ الوَجهِ وحُسْنِ البِشرِ.

شما هرگز نمى توانيد همه مردم را از اموال خود بهره مند سازيد، پس با آنان با گشاده رويى و خوشرويى تمام برخورد كنيد.

الكافي : 2 / 103 / 1

امروز نتونستم اینجا چیزی بنویسم

فقط حدیث میذارم

خوش رو باشیم

موضوعات: حدیث, دوس داشتنی, سبک زندگی, نمامتن, امام زمان عج الله  لینک ثابت
[پنجشنبه 1395-04-10] [ 11:34:00 ب.ظ ]

روز بیست و سوم ...

 

 

روز بیست و سوم

کم کم ماه مبارک داره به آخر میرسه

وقتی به آخر ماه مبارک می رسیم این سوال پیش میاد:

آیا تونستیم توبه کنیم و  آمرزیده شده از این ماه عبور کنیم یا جز گروه بدبختا هستیم و مصداق حدیث رسول صلی الله علیه و آله «همانا شقی کسی است که شقی از این ماه بیرون برود و گناهانش آمرزیده نشود» فضائل الاشهر الثلاثة  از تالیفات شیخ صدوق (ره)  ص 67

البته برا ناامیدی خیلی زوده و فرصت هنوز تموم نشده و چند روز پر ارزش داریم پس باید تلاش کرد

و اما حدیث امروز

 


اصرار بر دعا

 

و دعای روز

 

دعای روز بیستم و سه رمضان

 

و احکام

سوال اول:

کسی که مسافرت رفته و قرار است در محل اقامتش ده روز بماند اما در طی این ده روز بعضی روزهایش را قرار است به مناطق اطراف برود که کمتر از حد مسافت راه است حکم نماز ایشان در محل اقامت چیست؟

 

جواب:

♦ آیت الله خامنه ای: پس از قصد اقامت ده روز و خواندن يك نماز چهار ركعتى 4⃣ رفت و آمد تا كمتر از مسافت شرعى ( يعنى چهل و پنج كيلومتر، هرچند به صورت رفت و برگشت، آنهم اگر مسير رفت آن از 5 .22 کیلومتر كمتر نباشد) اشكال ندارد
 لكن اگر از ابتدا تصميم به رفت و آمد بيش از حدّ ترخّص باشد خروج تا كمتر از مسافت شرعى به ميزان 6 يا 7 ساعت در مجموع ده روز به قصد اقامت لطمه نمى‏زند.

♦ آیت الله مکارم :
1- فاصله دو محل، 3 الي 4 کيلومتر باشد: نماز و روزه در هر دو محل، تمام است.
2- فاصله دومحل، بين 4 تا کمتر از 21.5 کيلومتر است: الف) اگر روزي يکي دو ساعت برود و برگردد نماز و روزه تمام است، حتي اگر از ابتدا، اين گونه قصد کند. ب) اگر بيشتر از يکي دو ساعت برود: چنانچه از ابتدا چنين تصميمي داشته، نماز شکسته است و روزه نيز نمي تواند بگيرد ولي اگر از ابتدا چنين تصميمي نداشت و بعد از گذشتن ده روز يا بعد از خواندن يک نماز چهار رکعتي قصد کرد به اين فاصله برود و به محل اقامه خود بازگردد، نماز و روزه تمام است.
3- فاصله بيشتر از 21.5 کيلومتر است:
قصد ده روز به هم می خورد.

♦ آیت الله سیستانی: اگر نیت این باشد که چند ساعت باشد نماز تمام است

♦ آیت الله وحید:‌ مسافرى كه مى خواهد ده روز در محلّى بماند ، اگر از اوّل قصد داشته باشد كه در بين ده روز به اطراف آن جا ـ كه به قدر حدّ ترخّص تا كمتر از چهار فرسخ دور باشد ـ برود ، در صورتى كه مدّت رفتوآمدش به اندازه اى باشد كه در نظر عرف با اقامت ده روز او در آن محلّ منافات نداشته باشد ـ مانند يك يا دو ساعت ـ بايد نماز را تمام بخواند ، و اگر مدّت بيشتر از اين باشد ، در صورتى كه تمام روز يا شب باشد نمازش شكسته است ، و در غير اين صورت بنابر احتياط واجب نماز را هم تمام و هم شكسته بخواند.

♦ آیت الله شبیری:‌ اگر محل اقامت را خوابگاهش قرار داده مانعی ندارد

♦ آیت الله فاضل: اگر مسافر قصد ماندن ده روز در یک شهر را داشته باشد چنانچه بخواهد در اطراف شهر به مقداری که به مسافت شرعی نرسد و کمتر از مسافت شرعی برود چنانچه تا شب به محل اقامتش برگردد نمازش تمام است و نمازهایی که کامل خوانده شده صحیح است.
————–
 استفتاء‌ از سایت مراجع عظام

کانال تخصصی فقه و احکام
 telegram.me/ask_ahkam

 

سوال دوم:

اگر فطریه را سال گذشته فراموش کردیم چه وظیفه ای دارید ؟

 

جواب:

♦ آیت الله خامنه ای: احتياط واجب آن است كه فعلا بدون قصد ادا و قضا قربة الی الله بدهید.

♦ آیت الله مکارم شیرازی: اگر موقعی که دادن زکات فطره واجب است فطره را ندهد و کنار هم نگذارد احتیاط مستحب آن است که بعداً به نیت «ما فی الذمه» یعنی بدون این‏که قصد ادا و قضا کند فطره را بدهد.

♦ آیت الله وحید خراسانی: اگر موقعى كه دادن زكات فطره واجب است ، فطره را ندهد و كنار هم نگذارد ، بعد ـ بنابر احتياط واجب ـ به نيّت آنچه شارع مقدّس از او خواسته فطره را بدهد.

♦ آیت الله شبیری زنجانی: به احتياط مستحب بدون نيّت ادا يا قضا، فطره را بدهد.

♦ آیت الله سیستانی: به احتیاط واجب باید بدهید.

♦ آیت الله فاضل لنکرانی: اگر سال گذشته فطریه را کنار گذاشته باشد و فراموش کرده باشد الآن بدهد و نیز اگر کنار نگذاشته باشد الآن باید فطریه سال گذشته را بدهد لیکن دراین صورت احتیاط واجب آن است که قصد ادا و قضا نکند بلکه به قصد مافی الذمه بدهد یعنی به این قصد که اگر در واقع به ذمه او ادا باشد به قصد ادا و اگر در واقع وقت آن قضا شده باشد به قصد قضا باشد

➖➖➖➖
استفتاء از سایت مراجع عظام

کانال تخصصی فقه و احکام
telegram.me/ask_ahkam

 

 

موضوعات: حدیث, دوس داشتنی, دعا, سبک زندگی, نمامتن, رمضان, احکام  لینک ثابت
[چهارشنبه 1395-04-09] [ 04:55:00 ب.ظ ]

روز بیستم و یکم ...

امیدوارم شب قدر خوبی رو سپری کرده باشین

امروز حدیث زیبایی دیدم علاوه بر حدیث تصویری که هر روز میذاشتم می خوام اول اونو بذارم

حدیثی در مورد پاداش بیان فضایل مولا علی علیه السلام


پاداش بیان فضایل امام علی علیه السلام


از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده که فرموده است:

خداوند برای برادرم علی بن ابیطالب (علیه‏السلام) فضیلت هایی قرار داده که کسی غیر از خداوند نمی تواند آنها را به شمارش آورد. پس هر کس فضیلتی ازفضایل او را که به آن اقرار داشته باشد ذکر کند خدا گناهان گذشته و آینده‏اش را می آمرزد هر چند با گناه جن و انس به محشر آید و هر کس فضیلتی ازفضایل علی (ع) را بنویسد تا وقتی که از آن نوشته اثری باقی بماند فرشتگان برای نویسنده طلب استغفار کنند. و هر که به فضیلتی ازفضایل او گوش دهد، خداوند گناهانی را که با گوش کردن مرتکب شده بیامرزد و هر که به نوشته ای نظر کند که فضایل علی (ع) نوشته باشد ، خدا گناهانی که با چشم انجام داده بیامرزد، سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
نگاه به علی بن ابیطالب (علیه‏السلام) عبادت ، یاد او عبادت است و ایمان بنده پذیرفته نیست جز به ولایت او و برائت از دشمنان او.( أمالی شیخ صدوق ص 290 - بحار الأنوار - العلامة المجلسی ج 38 ص 196)

…عن الجلودی ، عن الجوهری ، عن ابن عمارة ، عن أبیه ، عن الصادق ، عن آبائه ( علیهم السلام ) قال :
قال رسول الله ( صلی الله علیه وآله ) :
إن الله تعالی جعل لاخی علی بن أبی طالب ( علیه السلام ) فضائل لا یحصی عددها غیره ، فمن ذکر فضیلة من فضائله مقرا بها غفر الله له ما تقدم من ذنبه وما تأخر ولو وافی القیامة بذنوب الثقلین ، ومن کتب فضیلة من فضائل علی بن أبی طالب ( علیه السلام ) لم تزل الملائکة تستغفر له ما بقی لتلک الکتابة رسم ، ومن استمع إلی فضیلة من فضائله غفر الله له الذنوب التی اکتسبها بالاستماع ، ومن نظر إلی کتابة فی فضائله غفر الله له الذنوب التی اکتسبها بالنظر ، ثم قال رسول الله ( صلی الله علیه وآله ) : النظر إلی علی بن أبی طالب ( علیه السلام ) عبادة ، وذکره عبادة ، ولا یقبل إیمان عبد إلا بولایته والبراءة من أعدائه

 

اما دعای امروز

دعای روز بیستم و یک رمضان

 

و حدیث

 

شهادت امام علی علیه السلام

 

و احکام


 سوال :
خانمی که حیض است وارسی نمی کند و بعد از اذان صبح متوجه میشود که قبل از اذان صبح پاک شده تکلیفش چیه ؟ روزه صحیح است ؟ باطل است کفاره دارد ؟

پاسخ:
آیت الله خامنه ای: در فرض مذکور اگر غافل از پاک شدنش بوده، روزه اش صحیح است.

آیت الله مکارم شیرازی: زن حائض باید در اوقات نماز خود را وارسی کند. در مورد روزه نیز باید قبل از اذان صبح، وارسی کند. بنابراین اگر در بین روز بفهمد که قبل از اذان صبح، پاک بوده است: الف) اگر عمدا وارسی نکرده حکم بقاء بر حیض را دارد و روزه باطل است ولی کفاره ندارد ب) اگر سهوا وارسی نکرده، چنانچه تا قبل از اذان ظهرمبطلی انجام نداده باید نیت روزه کند و صحیح است و الا باید قضا کند و کفاره ندارد.

آیت الله سیستانی: روزه صحیح است.

آیت الله وحید: اگر میدانسته باید وارسی کند و کوتاهی کرده قضاء و کفاره بر او واجب است و بقیه ی روز باید امساک کند.

آیت الله شبیری : اگر شک دارد از ظاهر پاک شده یا خیر، روزه اش صحیح است و اگر از ظاهر پاک بوده و شک داشته از باطن هم پاک شده یا خیر باید وارسی می کرده و اگر در وارسی نکردن معذور نبوده روزه اش را باید قضا کند.

 آیت الله فاضل : در ماه رمضان اگر زن بعد از نماز صبح بفهمد که قبل از اذان از حیض پاک شده بعد از اذان صبح اگر کاری که روزه را باطل می کند انجام نداده باشد، باید حتما نیت روزه کند روزه اش صحیح است و کفاره ندارد .

استفتائات موجود در واحد پاسخ به سؤالات اداره تبلیغ اینترنتی حوزه های علمیه

➖➖➖➖➖
کانال تخصصی فقه و احکام

telegram.me/ask_ahkam


سوال دوم :

من 60 تا روزه عمدی نگرفتم یعنی حالا باید 3600 تا گرسنه رو سیر کنم.میشه مبلغی رو که باید بدم یا مواد غذایی رو که باید بخرم رو بگید و اینکه به چه کسی باید بدم.کفاره ی دیگه ای هم هست به جز گرفتن همون 60تا روزه یا نه؟

جواب:

با فرض باطل کردن عمدی شصت روز روزه ، مطلب ابتدایی اینکه باید قضای این شصت روز روزه را بجا بیاورید و به عنوان کفاره باید یکی از این دو کار را انجام بدهید :

 

 یا باید برای هر افطار عمدی شصت روز روزه بگیرید ( که باید حداقل سی و یک روز آن پشت سر هم باشد ) و یا شصت فقیر را سیر کنید که می توانید به جای آن به هر کدام از آنان یک مد ( هفتصد و پنجاه گرم ) طعام ( غذای اصلی ؛ مانند : گندم ، آرد ، نان ، برنج و… ) به آنان بدهید .

 

 توجه بفرمایید:

 

1⃣- که کمک نقدی به فقرا ، کفاره محسوب نمی شود و باید آن مبلغ بابت تهیه طعام مصرف شود .اگر بخواهید پول یکی از اینها را بدهید، اولاً باید به نرخ روز حساب کنید و ثانیا به شخص فقیر بگویید که این پول را طعام بگیرد و اطمینان داشته باشید این کار را میکند.

 

2⃣- اگر می خواهید پول کفاره را پرداخت نمایید، یا باید به خود فقیر بدهید و او را وکیل کنید تا با آن پول نان یا گندم و … خریداری نماید، یا به دفاتر مراجع یا کسانی که اطمینان دارید بدهید و قید کنید که این کفاره است، تا آنها در همین راه مصرف نمایند.

 

3⃣- در صورتی که قصد سیر کردن سه هزار و ششصد فقیر را دارید ، می توانید ، انجام آن را به دفتر مرجع تقلیدتان بسپارید و هزینه سیر کردن فقرا را به آنا بسپارید

 

4⃣- وجوب کفاره برای باطل کردن روزه به دلیل بزرگ بودن این گناه می باشد که علاوه بر توبه ، باید کفاره نیز بپردازید

 

5⃣- اگر قضای روزه را تا رمضان سال بعدش انجام نداده اید، یک مد طعام (750 گرم گندم یا …) به عنوان کفاره تاخیر به فقیر پرداخت نمایید. دادن کفاره تاخیر یکبار برای همیشه است؛ یعنی در سالهای بعد اگر قضا را به تأخیر بیندازد، کفاره تأخیر تکرار نمی شود.

 

6⃣- ضمنا کفاره واجب است ولی فوری نیست. لذا هر موقع توانستید می توانید مطابق با ارزش همان زمان پرداخت کنید.

 

7⃣- برای گرفتن قضای روزه ها به تدریج عمل کنید؛ به گونه ای که تحمل آن برای شما سخت نباشد، و به سلامتتان هم ضرری نرسد. مثلا هفته ای یک روز؛ و یا در روزهایی که روزه در آن مستحب است، قضای روزه هایتان را آرام آرام بجا آورید.

 

➖➖➖➖

 

کانال تخصصی فقه و احکام

 

???? telegram.me/ask_ahkam


موضوعات: حدیث, دوس داشتنی, دعا, نمامتن, امام علی علیه السلام, رمضان, احکام  لینک ثابت
[دوشنبه 1395-04-07] [ 05:02:00 ب.ظ ]

روز بیستم ...

 

 

روز بیستم و احتمالا دارین آماده میشین برای شب قدر

امشب هر کجا بودین لطفا من رو هم دعا کنید

دعای امروز

 

دعای روز بیستم رمضان

 

و حدیث

قيل لابى عبد الله (عليه السلام):
كيف تكون ليلة القدر خيرا من الف شهر؟
قال:
العمل الصالح فيها خير من العمل فى الف شهر ليس فيها ليلة القدر.

از امام صادق (عليه السلام) سوال شد:
چگونه شب قدر از هزار ماه بهتر است؟
حضرت فرمود:
كار نيك در آن شب از كار در هزار ماه كه در آنها شب قدر نباشد بهتر است.

وسائل الشيعه، ج 7 ص 256

 

شب قدر

 

احکام

سوال
دختری ازدواج کرده و همسر ایشان فقیر می باشد. آیا دختر باز واجب نفقه پدر محسوب می شود یا پدر دختر می تواند زکات فطره خود را به دخترش بدهد؟
جواب
مقام معظم رهبری: در صورتی که شوهر دختر فقیر است و خود دختر هم اموالی ندارد واجب النفقه پدر می باشد و پدر نمی توند به او زکات فطره بدهد.
آیت الله مکارم: در فرض سوال اگر دختر فقیر و نیازمند باشد همچنان واجب النفقه پدرش است؛ زکات فطره را به واجب النفقه (پدر، مادر، زن و فرزند) نمی توان داد.

استفتاء از سایت ه دو مرجع

 

 

 

موضوعات: حدیث, دوس داشتنی, دعا, نمامتن, رمضان, احکام  لینک ثابت
[یکشنبه 1395-04-06] [ 06:44:00 ب.ظ ]

دعای عبرات ...

 

در کتاب شب های بی قراری در اواخر کتاب (صفحه 78) زیر عنوان «امام زمان علیه السلام بی تاب شده اند» دعایی آمده به نام دعای عبرات (اشک ها) با ترجمه ای بسیار زیبا که این دعا از سوی امام زمان عج الله توصیه شده برای مواقع گرفتاری

برام جالب بود تا حالا این دعا رو ندیده بودم برای همین مختصری در موردش جستجو کردم

یکی از یافته هام این بود:

آية اللَّه علّامه حلّى ‏رحمه الله در آخر كتاب «منهاج الصلاح» در مورد دعاى عبرات گويد:

اين دعاى معروفى است كه از امام صادق ‏عليه السلام روايت شده است.

اين دعا از جانب سيّد بزرگوار رضى الدين محمّد بن محمّد آوى ‏رحمه الله حكايت‏ معروفى دارد كه به خطّ يكى از فضلاء در حاشيه همان كتاب نوشته شده است.

مولا سعيد فخر الدين محمّد فرزند شيخ بزرگوار جمال الدين از پدر، از جدّ فقيهش يوسف، از سيّد رضى مذكور نقل مى‏ كند، و مى‏ گويد:

سيّد رضى الدين در دست يكى از اميرهاى جرماغون مدّت زيادى اسير بود، وى ‏رفتار سختى با او داشت، و در غذا و آب نيز او را در مضيقه قرار مى‏ داد.

شبى از شبها حضرت خلف صالح امام منتظر ارواحنا فداه را در خواب مى ‏بيند و گريه ‏مى‏ كند و مى ‏گويد: اى مولاى من! درباره رهايى من از دست اين ستمگران شفاعت ‏نماييد.

حضرت مى ‏فرمايد: دعاى عبرات را بخوان.

مى‏ گويد: دعاى عبرات كدام است؟

مى‏ فرمايد: آن دعايى كه در كتاب مصباح تو نوشته شده است.

مى‏ گويد: مولاى من! در مصباح من چنين دعايى نيست.

مى‏ فرمايد: بنگر تا پيدا كنى.

سيّد از خواب بيدار مى‏ شود، و نماز صبح را مى‏ خواند، كتاب مصباح را مى‏ گشايد، در ميان ورق‏ه اى آن اين دعا را كه در ورقه‏ اى نوشته شده بود، مى ‏بيند؛ اين ‏دعا را چهل مرتبه مى‏ خواند.

از طرفى اميرِ جرماغون دو زن داشت، يكى از آنها؛ زنى عاقل و باتدبير بود كه در امور خود با او مشورت مى‏ نمود، و بسيار مورد اعتماد امير بود.

روزى كه نوبت او بود امير به خانه او مى‏ آيد، زنش مى‏ گويد: آيا يكى از فرزندان‏ امير مؤمنان على‏ عليه السلام را دستگير كرده ‏اى؟

مى‏ گويد: براى چه مى‏ پرسى؟

زن مى ‏گويد: شخصى را كه صورتش مثل آفتاب مى‏ درخشيد، در عالم خواب ‏ديدم؛ او با دو انگشت گلوى مرا فشرد و فرمود: شوهر تو فرزند مرا دستگير نموده، و او را در غذا و آب در تنگنا قرار داده است.

عرض كردم: آقاى من! شما كيستيد؟

فرمود: من على بن ابى طالب ‏عليه السلام هستم، به شوهرت بگو: اگر فرزندم را رها نكند خانه او را خراب خواهم نمود.

چون اين خبر به گوش سلطان رسيد، اظهار بى اطّلاعى نموده و اميران و نايبان‏ خود را طلبيد و گفت: چه كسى نزد شما محبوس است؟

گفتند: پيرمرد علوى كه خود دستور به دستگيرى او داده ‏اى.

گفت: او را رها كنيد، و اسبى سوارى به او داده و راه را به او نشان دهيد تا به‏ خانه ‏اش برود.

محدث نوری؛ نجم ثاقب؛ باب هفتم؛ حکایت 22

یافته بعدی:

از علاّمه حلّى‏ رحمه الله نقل كرديم كه دعاى عبرات مربوط به مولاى‏ مان حضرت امام صادق‏ عليه السلام است و امام عصر صلوات اللَّه عليه به سيّد رضى الدين آوى رحمه الله دستور قرائت آن را داد . البتّه برخى از بزرگان گمان كرده ‏اند كه اين دعا را از ابتدا ، حضرت مهدى ارواحنا فداه فرموده ‏اند . و منبع دعا رو کتاب البلد الأمين : 461  معرفی کرده است. منبع

بین چند تا ترجمه ای که دیدم این ترجمه رو دوس داشتم که براتون میذارم برای دیدن متن عربی دعا می تونید به کتاب سال های بی قراری یا صحیفه مهدیه و یا سایت داشنامه مهدویت مراجعه کنید. و یا از این لینک دانلود کنید.

 

تسبیح اشک

 

اما ترجمه دعای عبرات:

ما ، در اين جا «دعاى عبرات» را از كتاب «بلد الأمين» مرحوم كفعمى اعلى اللَّه مقامه نقل مى‏ كنيم ، ايشان فرموده است :

اين ، دعايى بزرگ و با ارزش است كه از امام قائم صلوات اللَّه عليه روايت شده است و در امور مهمّ و مشكلات بزرگ خوانده مى‏ شود ؛ اين دعا را «دعاى عبرات» ناميده ‏اند . (و دعا اين است):

بار الها ؛ از تو درخواست مى‏ كنم اى رحم كننده بر قطرات اشك‏ها و اى برطرف كنندۀ سوز دل‏ها ؛ تو كسى هستى كه ابرهاى محنت و اندوه را پراكنده مى‏ كنى در حالى كه بسيار سنگين و پربار شده‏ اند؛ و ابرهاى فتنه را در حالى كه دامن بر زمين كشيده ‏اند برطرف مى‏ كنى، و كشته آنها را خشك و شكننده قرار مى‏ دهى، و پايه‏ اش را نابود و منهدم مى‏ گردانى، و استخوان‏هايش را پوسيده مى‏ كنى، و شكست خورده را پيروز مى‏ گردانى، و طلب شده را طلب كننده مى‏ گردانى؛ و كسى را كه بر او چيره شده‏ اند چيره‏ شونده مى‏ گردانى، و كسى را كه بر او توانايى و قدرت داشته ‏اند، قدرتمند مى‏ كنى .

چه بسيار بنده ‏اى كه تو را ندا در داد و عرض كرد: پروردگارا؛ واقعيّت آن است كه من شكست‏ خورده ‏ام؛ پس، مرا يارى كن . و تو براى يارى‏ كردنش درهاى آسمان را با آبى ريزان باز كردى؛ و چشمه ‏هايى از مددكارى خود براى او گشودى، پس آب بر امرى كه مقّدر شده و اندازه‏ گيرى شده پيوست ؛ و او را از كفايت خودت بر چيزى كه داراى تخته‏ ها و ميخ‏ها است (كشتى) سوار كردى . پروردگارا ؛ من شكست خورده ‏ام؛ پس يارى كن.

پروردگارا ؛ بر محمّد و آل محمّد درود بفرست، و در يارى من درهاى آسمانت را با آبى ريزان بگشا، و چشمه‏ هايى از مددكارى خود براى من بگشا تا ملاقات كند مايۀ فرج و گشايش بر امرى كه تقدير شده ، مرا نيز از كفايت خودت بر چيزى كه داراى تخته‏ ها و ميخ‏ها است (كشتى) سوار كن .

اى كسى كه وقتى بنده در شب وارد شود كه از تحيّر سرگردان گردد، و هيچ فريادرسى از دوست و خويشاوند براى فريادرسى‏ اش نيابد؛ اى پروردگار؛ كمك تو را فريادرس خود مى‏ يابد و يار و سرپرستى كه شتابان او را طلب مى‏ كند تا او را از گرفتارى و رنجش نجات بخشد و نشانه‏هاى گشايش و راحتى را برايش آشكار كند .

بار الها ؛ اى كسى كه توانش نيرومند و پيروز، ونشانه‏ هايش آشكار و روشن است، و انتقامش تمام جبّاران و سركشان را هلاك مى‏ كند، و هر كافر مكّار و حيله‏ گر را از بين مى‏ برد؛ بر محمّد و آل محمّد درود بفرست، و - اى پروردگار ؛ - به من نگاه كن نگاهى از نگاه‏هاى پرمحبّت و مهرت تا برطرف شود تاريكى پايدار و ديرينه‏ اى را كه مرا گرفتار كرده است ؛ از قبيل آفتى كه از آن سينه ‏ها بخشكد، و كشت و زرع‏ها تباه گردد ، و خاطر آن اشك‏ها سرازير گردد، و نااميدى بر قلب‏ها احاطه كند ، و به سبب آن نفَس‏ها بند آيد.

بار خدايا ؛ درخت‏هايى را كه با دست خداى مهربان نشانده شده، و با آب زندگى‏ بخش آبيارى شده، و با ورود به بهشت نجات مى‏ يابد، حفظ كن و نگه دار كه به دست شيطان بريده نشود و با تَبر او تكّه ‏تكّه نشود .

بار خدايا ؛ چه كسى سزاوارتر از توست براى اين كه از حريم خود دفاع كند؟ و چه كسى شايسته‏ تر از توست براى اين كه حراست و نگهبانى از نزديكان خود را بر عهده گيرد ؟ خداى من؛ كار مشكل شده است، پس آسانش گردان؛ و كارها سخت و خشن شده‏ اند ، پس آنها را به نرمى و ملايمت بگرايان؛ دل‏ها، سست و لرزان شده است، آنها را آرام گردان؛ و نفس‏ها (جانها) دچار ترس و دلهره شده‏ اند، پس آن‏ها را به آرامش و سكون برسان .

خدايا؛ خدايا؛ قدم‏هاى لغزان را درياب؛ انديشه‏ هاى گم‏شده در سرگردانى‏ ها را درياب كه ببينند شكست‏شان را جبران كرده‏ اى، و اسيران‏شان را آزاد كرده‏ اى، و پناه‏جويان‏شان را پناه ده، كه بيچارگى بيش از توان و طاقت به خسارت‏ ديده ضرر وارد كرده ، و فراخوان خود را با واى و ناله پاسخ داده .

اى مولاى من؛ آيا از عدل تو نيكو است كسى را كه به تو اميدوار است طعمه بلا گردانى ؟! يا از فضل تو زيباست كسى را كه به تو پناهنده شده است در گرداب غم و غصّه فرو رود ؟!

اى مولاى من؛ اگر چه من براى رعايت پرهيزگارى و تقوا بر خود سخت نگرفته‏ ام، و آن چنان كه موجب رضايت تو شود به فرمان‏برداريت نپرداخته‏ ام، و در زمرۀ گروهى درنيامده‏ ام كه دنيا را رها كرده‏ اند و در نتيجه شكم‏ هاى‏ شان از گرسنگى تو رفته است و از تشنگى لب‏هاى‏ شان خشك شده است و چشمان‏شان از گريه رنجور شده است؛ (بلكه) در عمل و رفتارهاى دينى ضعيف بوده‏ ام ، و پشتم از بار گناهان و لغزش‏ها سنگين شده ، و روانم را به راحتى و خوشى عادت داده‏ ام ، و تسليم انگيزه‏ هاى شهوت هستم.

با اين وجود ، اى پروردگار من ؛ آيا از جهت وسيله و واسطه و سبب كه به سوى تو راه پيدا كنم كافى نيست كه من، ارادتمند اوليا و سرپرستان دينت هستم، و در دوستى‏شان سعى فراوان مى‏ كنم، و لباس بلا را در مورد ايشان بر تن مى‏ كنم . و كتاب تحمّل سختى را به سبب آنان فراگيرنده‏ ام .

آيا برايم بس نيست كه به خاطر آن بزرگواران مظلوم واقع شده‏ ام، و سكوت كرده‏ ام و خشم خود را باز داشته ‏ام، و پيوسته گرفتار اندوه هستم؟ و از شدّت ترس پيوسته گرفتار خاموشى ‏ام ؟ اى مولاى من ؛ آيا اين باعث نمى‏ شود كه براى من حرمتى باشد كه ضايع نشود و تباه نگردد ، و باعث حقّى شود كه هر چند كم باشد ولى نجات‏بخش است؟ اى پروردگار من ؛ مى‏ بينى كه من غرق شده‏ ام پس چرا از غرق‏ شدن نگاهم نمى‏ دارى؟ مى‏ بينى كه با آتشى كه دشمنت افروخته است آتش گرفته‏ ام، (پس چرا مرا اين گونه رها مى‏ كنى؟)

مولاى من؛ آيا دوستانت را جلوى دشمنانت مى‏ اندازى؟ و آن‏ها را گرفتار مكر و حيله‏ شان قرار مى‏ دهى؟ و از خوارى و فرومايگى آنان ، حلقه‏ اى بر گردن ايشان مى‏ افكنى؟ در حالى كه صاحب‏ اختيار جان همه‏ شان تويى ، به گونه‏ اى كه اگر جان‏شان را بگيرى جماد و بى‏ جان مى‏ گردند؛ از طرفى مايه نفس‏ كشيدن‏شان در دست توست، و اگر آن را قطع كنى مى‏ ميرند؛ پس - پروردگار من ؛ - چه چيزى مانع جلوگيرى تو از بدرفتارى آن‏هاست، تا لباس نگهبانى خودت را از تن‏شان بيرون كنى، و سلامتى را كه به واسطۀ آن در زمين تو مى‏ گردند از آن‏ها بگيرى؛ همان سلامتى كه به واسطۀ آن در ميدان تجاوز و ستم بر بندگانت با تكبّر و خودپسندى راه مى‏ روند؟

بار الها؛ بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و مرا درياب تا غرق نشده‏ ام؛ پيش از آن كه خورشيد عمرم غروب شود و غروب زندگانيم فرا رسد مرا تدارك كن . خداى من؛ چه بسيار ترسان‏هايى كه به پادشاهى پناه برده‏ اند و با امنيّت و ايمنى از پيش آن پادشاه بازگشتند؛ پروردگار من ؛ آيا باعظمت‏تر از سلطنت و قدرت تو سلطانى هست كه به طرف او بروم؟ آيا از احسان تو احسانى فراگيرتر هست؟ آيا از اقتدار تو اقتدارى بزرگ‏تر هست؟ آيا از يارى‏ رساندن تو يارى‏ رساندنى گرامى‏ تر هست؟ خداى من؛ اگر تو كسى را كه نزدت آمده است از رفتار بزرگوارانه و نيكويت محروم گردانى ديگر من چه عذرى دارم؟ البتّه تو هيچ گاه آرزومندت را نااميد و درخواست‏ كننده‏ ات را رد نمى‏ كنى .

خداى من؛ خداى من؛ كجاست، كجاست كفايت و بسندگى تو كه يارى‏ گر مردم مستضعف است ؟ كجاست، كجاست عنايت و توجّه تو كه سپرى نگهبان براى كسانى است كه هدف جور و ستم روزگار قرار مى‏ گيرند؟ آن را به من بده، آن را به من بده، اى پروردگار من؛ از گروه ستم پيشگان نجاتم بخش؛ واقعيّت آن است كه من بيچاره‏ ام، و اين در حالى است كه تو مهربان‏ترين مهربانان هستى .

مولاى من؛ سرگردانى مرا در كارهايم مى‏ بينى، و دست و پا زدن در گرفتارى و بيچارگى‏ ام را مى‏ نگرى ، و قلب سوخته و آتش گرفته، و گداختگى سينۀ مرا شاهد هستى؛ پس، بر محمّد و آل محمّد درود بفرست، و - اى پروردگار ؛ - آن گونه كه تو شايستۀ آن هستى برايم گشايشى و گريزگاهى مرحمت كن ، و - اى پروردگار من؛ - راهى روشن به شادمانى فرا رويم بگشاى و رسيدن به آن را برايم آسان كن .

اى پروردگار؛ هر كسى برايم دامى مى‏ افكند تا با حيله‏ اش مرا در آن بيفكند، خودش را گرفتار دام و حيله‏ اش گردان؛ هر كس برايم چاهى مى‏ كند تا مرا در آن بيندازد، خودش را در آن چاه بينداز؛ و خدايا ؛ شرّ و مكر و حيله و تباهى و ضرر و زيانش را از من برطرف كن، آن چنان كه از پرهيزگاران برطرف مى‏ كنى؛ و از كسانى كه خويشتن را تسليم محض دين و تسليم منادى ايمان كرده است ، برطرف مى‏ كنى .

خداى من؛ بنده‏ ات؛ بنده‏ ات؛ خواهشش را پاسخ بده، ضعيفت، ناتوانت؛ اندوهش را برطرف كن. هر دستاويزى جز رشتۀ اتّصال تو را از دست داده است، جز سايۀ رحمت تو هر سايه‏ اى از سرش رفته است .

مولاى من؛ اگر اين خواهش و دعايم را رد كنى، پس در كجا به هدف اجابت برسد؟ اين خوش گمانى مرا اگر راست مگردانى در كجا به جايگاه كمك خواهد رسيد ؟ پس كسى كه جز درگاه تو درى را بلد نيست ، هيچ‏گاه از درگاهت برمگردان ؛ و كسى كه جز آستان حضرت تو سراغ ندارد، از آستان سخاوت‏مندت محروم نفرما .

سپس به سجده برو و بگو : معبود من ؛ اعتقادم بر اين است، رويى كه با اشتياق به سوى تو آمده است سزاوار پاسخ مثبت توست؛ و پيشانى كه با نهايت تضرّع و زارى در برابرت سجده كرده است شايسته است به نيّت و مقصودش برسد؛ و گونه‏ اى كه به خاطر درخواستش، در پيشگاه تو خود را به خاك ماليده است، لايق آن است كه با دست‏يابى به آن‏چه اراده كرده است كامياب و پيروز شود .

اى خداى من؛ اين منم كه مى‏ بينى گونه‏ ام را بر خاك نهاده‏ ام و تلاش و كوششم را براى درخواست از تو، بكار برده‏ ام . اى پروردگار من ؛ به خاطر رحمت و مهربانيت آن چه را مشتاق هستم بپذير، و مرا با رأفت و مهربانى ويژه‏ ات، به آسانى به آن چه خواستم برسان؛ و چيدن ميوه اجابتت را برايم فراهم گردان .

معبود من؛ هنگامى كه حاجت‏خواهى براى حاجت و خواسته‏ اش شفيعى معرّفى مى‏ كند، پس مى‏ يابى او را در حالى كه رستگاريش ممتنع است كسى كه به آسانى منقاد و مطيع مى‏ گردد ، من نيز كرامت و بزرگواريت را، و برگزيدگانت از بين مردم را شفيع مى‏ گردانم؛ همان‏هايى كه هر آنچه سايه مى‏ افكند و هر چيز كوچك و بزرگ را براى‏شان خلق كرده‏ اى .

به تو تقرّب مى‏ جويم به واسطۀ اوّل شخصيّتى كه تاج شكوه‏مندى را بر سرش نهادى، و فطرت و سرشت روحانيّت را برايش قرار دادى؛ يعنى حجّت و دليل آشكار تو در آفريدگانت، و امين تو بر بندگانت، حضرت محمّد، فرستاده‏ ات - كه درود خدا بر او و آل او باد - را شفيع گردانيدم .

هم چنين شفيع خود را كسى قرار دادم كه براى نور پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم پگاه است؛ و كسى كه راز پوشيدۀ آن حضرت را به گونه‏ اى فصيح بيان كرد؛ يعنى، سالار و سرور جانشينان، و پيشواى پرهيزكاران، پادشاه دين، و زمامدار روسفيدان، و پدر امامان رشيد درست‏كار، حضرت علىّ امير مؤمنان - كه بر او درود و سلام باد - .

نيز به تو تقرّب مى‏ جويم به واسطۀ شفيع قرار دادن بهترين نيكان به اصل و اساس نورها، حوريّۀ انسان‏ نما، بتول پاك پاك، حضرت فاطمه زهرا (عليها السلام). هم‏چنين با شفيع قرار دادن دو نور ديدۀ رسول، دو ميوۀ قلب حضرت زهراى بتول، يعنى دو آقا و دو امام حضرت ابو محمّد حسن و حضرت ابو عبداللَّه امام حسين،(عليهما السلام) و نيز با شفيع قرار دادن حضرت سجّاد، زينت عبادت‏ كنندگان، صاحب پينه ‏ها (در سجده‏گاه‏ها)، راهب در ميان قوم عرب، يعنى علىّ بن الحسين (عليهما السلام) .

و نيز با امام و پيشواى دانشمند، آقاى حكم‏ كننده، ستارۀ درخشنده، ماه روشن و زيبا روى، مولاى من حضرت محمّد بن علىّ امام باقر (عليه السلام)؛ و نيز با امام راستگو كه بيان‏ كنندۀ مسائل مشكل ، آشكار كنندۀ حقيقت‏ها، كسى كه با حجّت و دليلش هر گوينده‏ اى را ساكت و خاموش مى‏ كند ، و زبان كسانى را كه به جدال و ستيزه برمى‏ خواستند لال مى‏ كرد ، كسى كه بهترين جايگاه‏ها را داشت يعنى حضرت امام جعفر بن محمّد صادق (عليه السلام) .

هم‏چنين با شفيع قرار دادن امام پرهيزگار بااخلاص برگزيده، نور احمدى، روشنى روشنى‏ ها، پرتو درخشنده، مولايم حضرت موسى بن جعفر (عليهما السلام)؛ نيز به واسطۀ امام برگزيده شده ، شمشير كشيده از نيام، كسى كه به حكم و قضاى الهى راضى است يعنى مولايم حضرت علىّ بن موسى الرضا (عليهما السلام) .

و نيز به واسطۀ امام بزرگ، بهترين باب الهى كه مورد توجّه و قصد و هدف است ، بهترين راه به سوى رشد و كمال و هدايت، دانشمند مورد تأييد ، سرچشمه حكمت‏ها ، چراغ تاريكى‏ ها، آقا و سرور عرب و عجم، هدايت كننده به سوى راه درست، و كسى كه با تأييد و موفقيّت و راستى و درستى و استوارى زندگى كرد يعنى مولايم حضرت محمّد بن علىّ الجواد (عليه السلام).

نيز با شفيع قرار دادن امام بزرگوار، هديۀ الهى، پدر امامان پاك، حضرت علىّ بن محمّد كه در لشكرگاه دشمن به دنيا آمد، و با پند و اندرزهاى خود بيم داد و ترسانيد؛ نيز به واسطۀ امام منزّه و پاك از بدى‏ ها، به دور از ستم‏ها، دانشمند كامل، بهار دل مردمان، ماه روشنى‏ بخش تاريكى‏ ها ، پرهيزگار پاكيزه پاك خالص ، مولايم حضرت امام ابو محمّد حسن بن علىّ عسكرى .

به سوى تو نزديك مى‏ شوم و تقرّب مى‏ جويم هم‏چنين، به واسطۀ كسى كه او را نگهبان و داناى گنجينه‏ ها و پنهانى‏ هاى زمين خود قرار دادى، و او را پدرى مهربان قرار دادى و زمام هر گشايش و بستگى را در اختيارش گذاشتى؛ صاحب پيشوايى و رياست مبارك، بر كنندۀ درخت لعنت‏ شده (بنى‏ اميّه)، سخن‏گوى در گهواره با مردمان ، راهنما به راه روشن كمال و درستى .

پنهان از ديدگان، كسى كه هميشه در شهرها حضور دارد ولى از چشم مردم پنهان مى‏ باشد، ليكن در انديشه‏ ها حضور دارد، باقى ماندۀ نيكوكاران، ارث‏ برندۀ ذوالفقار، كه در خانۀ خدا - كه صاحب پرده‏ ها است - ظهور مى‏ فرمايد، دانشمند پاك و پاكيزه، حضرت محمّد فرزند حسن ، كه بر تمام آن بزرگواران برترين و بافضيلت‏ترين بركت‏ها و تحيّت‏ها و كامل‏ترين درودها نثار باد .

بارخدايا؛ اين عزيزان پناهگاه و وسيلۀ من براى عرضۀ درخواست‏ هايم در محضر تو هستند؛ پس درودى نثارشان كن كه مقدارهايش را جز تو نداند، و هر چه مردم با همّت‏هاى بسيار بالا تلاش كنند نتوانند به كوچك‏ترين مقدار درودهايت برسند. از طرفى نيز به واسطۀ ايشان نيك‏ترين گمان‏هايم را برآورده، و آرزوهايم را محقّق گردان .

خداى من ؛ ركن و پايه و جايگاهى محكم‏تر از تو ندارم، پس به اين پايگاه و جايگاه محكم پناهنده مى‏ شوم؛ گفتارى نيك‏تر و استوارتر از خواندن تو ندارم . پس با بهترين گفتار از تو كمك مى‏ جويم؛ و شفيع و واسطه ‏اى آبرومندتر از اين بزرگواران (محمّد و آل محمّد عليهم السلام) ندارم، پس با واسطه ‏اى دوست داشتنى نزدت مى‏ آيم؛ حال به سوى تو پناه آورده ‏ام، و براى برآوردن خواسته ‏هايم به تو اعتماد كرده‏ ام، و همان گونه كه دستور داده‏ اى تو را خواندم؛ پس دعايم را نيز طبق وعده ‏ات پاسخ مثبت بده . اى پروردگار من؛ آيا با اين شرايط، جز پاسخ‏گويى به خواستۀ من و جز رحم‏ كردن به گريه و ناله‏ هاى جانسوز من، كار ديگرى باقى مانده است؟

اى كسى كه جز او معبود پرستش‏ شونده ‏اى نيست؛ اى كسى كه پاسخ شخص درمانده كه او را مى‏ خواند، مى‏ دهد؛ اى كسى كه بيمارى و گرفتارى حضرت ايّوب را برطرف فرمود؛ اى كسى كه به اشك‏هاى چشم يعقوب پيامبر رحم كرد؛ مرا ببخش و به من رحم كن، و مرا بر گروه كافران يارى ده؛ و برايم پيروزى عنايت فرما، كه تو بهترين پيروزكنندگان هستى .

اى پروردگار من؛ به من لطف و مرحمت كن، و به تمام مردان و زنان مؤمن نيز لطف فرما . اى صاحب نيروى محكم. با رحمت و مهربانيت اى مهربان‏ترين مهربانان؛ و تمام ستايش‏ها اختصاص به خداوند - پروردگار جهانيان - دارد . و درود خداوند بر سرور و سيّد ما حضرت محمّد صلى الله عليه وآله وسلم پيامبر خدا و خاندان پاكش نثار باد .

منبع ترجمه

 


 

موضوعات: دوس داشتنی, دعا, نمامتن, کتاب, امام زمان عج الله  لینک ثابت
 [ 12:18:00 ب.ظ ]


 
 

 
 
دانلود مجلات فناوري اطلاعات