دوست داشتنی های من







خرداد 1400
شن یک دو سه چهار پنج جم
 << <   > >>
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        




جستجو




محتواها


 << < خرداد 1400 > >>
ش ی د س چ پ ج
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        



موتور جستجوی امین


جستجو


چند همسری ...

نزدیک انتخاباتکه میشه سعی در تخریب چهره مذهبی ها و اصول گرایان در دستور کار قرار می گیره
چند روزی پس از انتشار پوستر « دوره مهارت های ارتباطی چند همسری» هجمه و توهین به دین اسلام، احکام و قوانین اسلام و مذهبی ها و اصول گرایان شروع شده

چند همسری
اول. چرا هیچ کس بررسی نکرده این واقعیت داره یا نه؟ اگر واقعیت داره چه کسی مجوز برگذاری این همایش داده؟ برگذار کننده این دوره کیه؟ واقعا اصول گرا هستش؟

دوم. چه کسی گفته مذهبی ها و اصول گرا مساوی هم هستند؟ یا حتی اسلام مساوی با اصول گرایی (جهت گیری سیاسی موجود در جامعه) است؟ وقتی چیزی منتسب به اصول گرایان باشه مجوز صادر میشه  که به اسلام  وقوانین اون توهین بشه؟

سوم. و مهم تر نظر بزرگان مذهبی و دینی کشور در این خصوص چیه؟ چرا در جامعه ما افراد بدون اگاهی نظر میدن؟

در آخر نظر مقام معظم رهبری در مورد چند همسری


به گزارش گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان، چندی پیش فتوایی منتسب به رهبری در کانال‌ها منتشرشده بود که مدعی بود حضرت آیت‌الله خامنه‌ای تعدد زوجات را در شرایط فعلی جامعه مستحب می‌دانند.

شنیده شده اخیرا در جمعی با حضور رهبری، یکی از حضار از ایشان درباره صحت این فتوا سوال می‌پرسد.

آیت‌الله خامنه‌ای با شنیدن این مطلب برافروخته شده‌اند و متعجب گفته‌اند که اصلا بنده همچین فتوایی ندارم و اصلا همچین چیزی را قبول ندارم؛ چه کسی این را گفته است؟ آقایان حتی به شوخی هم نباید درباره تعدد زوجات حرف بزنند، که باعث دلسردی خانم‌ها می‌شود.

جالب آن‌که رهبر انقلاب این نظر را در محل‌ کارشان هم اجرایی کردند و هشدار داده‌اند که افراد شاغل در بیت رهبری اگر همسر دوم اختیار کنند، اخراج می‌شوند.

چند همسری

 

 

چند همسری

موضوعات: سبک زندگی, نمامتن, بیانات مقام معظم رهبری, احکام, شبهه, بیانات مقام معظم رهبری, تلنگر, اخلاق, اجتماعی, فرهنگی, فضای مجازی, خانواده, سیاسی, امام باقر علیه السلام  لینک ثابت
[دوشنبه 1398-08-13] [ 11:13:00 ق.ظ ]

حسینی شدی یا یزیدی؟ ...

امام حسین علیه السلام

عاشور آمد و رفت

و ما ماندیم

رنگ جامعه و آدم ها و لباس ها عوض شده، آهنگ های شاد برگشتن

به قول بعضی افراد ناآگاه یا مغرض انگار منتظر شهادت امام علیه السلام بودن امام که شهید شدن همه برگشتن سر زندگیشون

واقعا بهره و برداشتمون چی بود؟ از این ایام عزای سالار شهیدان، مجالس سوگواری، حزن و اندوه، سیاه پوشی، گریه کردن، تباکی، نذری دادن، غذای نذری گرفتن، زیارت عاشورا  خوندن، زیارت رفتن و … 

 

استاد بزرگواری داشتیم که می فرمودند: (نقل به مضمون)

مجلس درست اهل بیت علیهم السلام باید این ویژگی رو داشته باشه اگه کسی که حب اهل بیت علیهم السلام نداره و وارد مجلس شده محب خارج میشه و اگه محب وارد شد عارف به اهل بیت خارج بشه

(یادم نیست حرف از خودشون بود یا به نقل از کسی می گفتن ولی برای من یک ملاک و معیار ایجاد کرد)

 

شما این محرم تا اینجاش به محبتتون به اهل بیت اضافه شده؛ به معرفتتون چی؟

 

اینا حرفای خودمه (البته چیزایی که جمع بندی یاد گرفته هام)

محرم و شرکت در سوگواری سید الشهداء علیه السلام مثل ماه رمضانه چطو ماه رمضان نزدیک گناه نمی ریم به حرمت ماه خدا این ایام هم بسته میزان اعتقادتمون حداقل 13 روز تا حداکثر تا آخر ماه صفر مراعات می کنیم به حرمت مصیبت اهل بیت علیهم السلام 

بعد مدتی که حرمت نگه داشتیم باز همون آدم قبل محرمیم یا نه همون آدم اهل مراقب که حرمت امامش کل سال حفظ می کنه؟

گاهی چون تو جمع قرار گرفتیم حرمت نگه میداریم چون ماه رمضانه یا محرم و صفره و اطرافمون حرمت نگه میدارن نگه داشتیم ولی در واقع اگه محیط دیگه بودیم اینجور نبودیم

مثال کوچیکش وقتی خوابگاهیم (دوستان خوابگاهی میدونن چی میگم) به شور جمع خیلی کارا می کنیم ولی وقتی از خوابگاه میریم  وارد زندگی معمولی میشم رود زندگی عادی، عادت ها ، آداب و رسوم جامعه ما رو هم با خودش میبره (این بار تحت تاثیر محیط)

 

اما اگه به جای شور شعور و معرفت اضافه بشه فرقی نمی کنه ماه رمضان باشه یا محرم یا باقی ماه های سال

فرق نمی کنه حوزه باشی یا دانشگاه، خونه یا اجتماع همیشه راهت مشخصه و عملت با برنامه و ان شاء الله خدا راضی

 

پ ن: پاسخ شبه و سوال چرا عزاداری در دهه اول و قبل از شهادت امام علیه السلام در صفحه دوم

صفحات: 1 · 2

موضوعات: حدیث, دوس داشتنی, سبک زندگی, امام حسین علیه السلام, محرم, شبهه, تلنگر, امام موسی کاظم علیه السلام, علی بن موسی الرضاء علیه السلام, امام باقر علیه السلام  لینک ثابت
[پنجشنبه 1398-06-28] [ 12:33:00 ب.ظ ]

8 مارس روز جهانی زن ...

امروز به تقویم بین المللی روز زن هست

روز جهانی زن

 

امروز خیلی از شبکه های اجتماعی بحث از این بود بعضی تبریک و بعضی به از این فرصت به انتقاد یا بررسی جایگاه اجتماعی و خانوادگی و حتی مسائل شخصی تر موبوط به زن استفاده کردند. گاه جالب گاه عجیب بودن.

 

روز جهانی زن

جایی بحثی دیدم که خانمی تبریک گفته بود و دختر خانمی نوشته بود که این روز شامل ایشون نمیشه ولی به خانم ها تبریک گفته بود و این آغاز گر یک بحث مفصل شد.

و اینکه آیا به خانمی که سابقه ازدواج نداره و دوشیزه است میشه زن گفت یا نه؟ آیا با بلوغ میشه به یه دختر خانم گفت زن یا باید از ازدواج ؟ آیا دوشیزه بودن و به اصطلاح باکره بودن ارزش است یا نه؟ آیا ارزش دادن به دوشیزه بودن درست هست یا محدودیت برا خانم ها؟ آیا بحث دوشیزه بودن و ارزش گذاری برای آن نتیجه جامعه مردسالار است؟ و …

هر خانمی به عنوان یک فرد مونث، یا به قول برخی فرم هایی که موقع مشخص کردن جنسیت از لفظ زن استفاده می کنند یک زن هستند چه مجرد چه متاهل، ولی از نظر عرفی اجتماعی خانم های مجرد (در هرسنی باشند و سابقه ازدواج نداشته باشند) واژه زن و حتی روز زن (چه روز زن که در تقویم کشورمون هست و چه بین المللیش) شاملشون نمیشه و در کشور ما روز جداگانه ای به دختران اختصاص داده شده.

قبل از اینکه در مورد این مطالب چیزی بنویسم به نظرم میشه گفت حرف زدن در مورد این مطلب اونقدر ضرورت نداره در مقابل مشکلاتی که جامعه زنان چه در کشور ما و چه در جهان داره ولی گاه حتی خود خانم ها متوجه نیستن که با دست مایه قرار دادن این مطالب اون ها رو از مطالبات اصلیشون دور می کنه.

اما مطلب اصلی آیا دوشیزگی مهم هست یا نه؟

به نظرم علت ارزش دادن جوامع مخصوصا جوامع سنتی و مذهبی به باکره بودن قبل از ازدواج بحث عفت و پاکدامنیه نه اینکه خود این اینها ارزش ذاتی داشتی باشن، قطعا دوشیزه بودن مساوی با عفت و پاکدامنی نیست!!! 

پاکدامنی و عفت یک ملکه هست یک امر روحانی و معنوی که میتواند همراه یک ویژگی جسمی برای یک دختر خانم باشه و ممکنه این ویژگی جسمی به علتی از بین رفته باشه ولی فرد عفیف و پاک دامن باشه و برعکس ممکن هست دختر خانمی این ویژگی جسمی رو داشته باشه ولی عفیف و پاکدامن نباشه.

و این نکته رو هم میدونیم که عفت و پاکدامنی در اکثر جوامع ارزش محسوب میشه و دارای احترام و تقدیره هرچند ممکنه در معنا و محدود و گستره اون با توجه به فرهنگ ها، عقاید و ادیان و مذاهب و حتی جوامع تفاوت وجود داشته باشه.

و یه نکته دیگه در این مورد تقسیم خانم ها به دختر و زن فقط مختص به زبان فارسی یا فرهنگ ایرانی یا اسلامی نیست اکثر جوامع و زبان ها اینجورین و این تقسیم مختص جنس خانم ها نیست و در مورد آقایون همین جوره

این نکته هم هس که در فرهنگ عامه وقتی دختر خانم یا آقا پسری کاری رو انجام میده که معقول و فرا از انتظاریه که فردی در اون سن می رفت می گن خانم شدی یا آقا شدی  این خودش هم میتونه یه نشانه عرفی باشه که زن شدن یا مرد شدن معیارهایی غیر از معیار های ادعایی این جماعت داره.

این تقسیم دوگانه نه دلیلش فروتر دیدن خانم هاست نه دلیلش جامعه مردسالار 

شاید دلایل زبانشناسی و فرهنگی باشه و شاید برای مشخص کردن افراد مجرد و متاهل؛  نمیدونم !

 

ولی بازم میگم جامعه زنان  خیلی مسائل مهم تر  و ضروری تر از این بحث داره که باید بررسی و حل بشه 

 

روز جهانی زن

 

پ ن: به تاریخچه و علت نام گذاری اشاره نشد ولی جالبه بخونیدش

پ ن 2:  دوس دارم نظراتتون در این مورد بدونم

پ ن 3: این مطالب فقط تراوشات ذهن منه و نظرات شخصیه و قرار نیست درست باشه  و در ضمن بنده بعد سال ها هنوز از بیان بعضی مسائل خجالت میکشم و سانسور می کنم و سعی می کنم خیلی واضح و باز نگم در همین راستا از گذاشتن استوری ها و مطالبی که در این مورد دیدم، خود داری کردم

پ ن 4: ممکنه بعد به این متن چیزایی اضافه بشه

موضوعات: دوس داشتنی, حقوق بشر, سبک زندگی, نمامتن, شبهه, تلنگر, اجتماعی, فرهنگی, خانواده  لینک ثابت
[شنبه 1397-12-18] [ 12:08:00 ق.ظ ]

چرا قبل شهادت امام عزاداری می کنیم ولی بعدش دیگه نه؟ ...

 

سلام بر حسین


ده اول محرم گذشت.

قبل اومدنش همه در تلاش بودن، مقدماتش فراهم می کردن

همه جا و همه کس سیاه پوش شد

محرم اومد مراسم مختلف، هر کس پیر و جون، زن و مرد و حتی بچه ها با اشتیاق و متناسب حالش و امکاناتش در این مراسم های مختلف شرکت می کرد و بعضیا هم بنا به دلایلی نتونستن و حسرت موند رو دلشون

شور و غوغای عجیبی بود

هر جا رو نگاه می کردی رنگ و بوی عزا می داد تلوزیون، کوچه، خیابون، مسجد و ….

علاوه بر دنیای واقعی، دنیای مجازیمون هم بوی محرم  می داد. توش عزاداری بود، بحث و گفتگو، عکس، مداحی، کلیپ و …

اما بعد عاشورا و شام غریبان همه چیز آروم شده، یه سکوت عجیبی هس

نه اینکه سکوت مطلق، نه

تک و توک جلساتی هس یا چله زیارت عاشورا، بعضی جاها سوم میگیرن بعضی جا هفتم و …

اما شور ده روز اول دیگه نیس

اما چرا شاید این سوال یا بهتر بگم شبهه رو شنیدن:

چرا قبل شهادت امام حسین علیه السلام عزاداری می کنن و بعدش نه؟

چرا شیعیان دهه اول ماه محرم را عزاداری می کنند در حالی که شهادت حضرت(ع) روز دهم است و منطقی است که عزاداری تازه از این روز آغاز شود. برخی حتی اینگونه تحلیل کردند که شیعه به دنبال درد و رنج است و از آن استقبال می کند. چه پاسخی می توان به این مساله داد؟

واقعا چرا؟

بهش فکر کردین


من یه کوچولو مطالعه کردم و یه خورده فکر، یه جوابایی می نویسم اگه شما هم جوابی داشتین برام بنویسین.

اما جواب:

اول. در سیره معصومین هست. به عنوان نمونه:

1. عزاداري امام موسي كاظم(ع): در اين باره، امام رضا(ع) مي‎فرمايد: هنگامي كه محرم فرا مي‎رسيد، پدرم هرگز با حالت خنده و تبسم ديده نمي‎شد و ده روز اول محرم به همين شكل بود تا اين كه روز دهم و روز عاشورا فرا مي‎رسيد و اين روز، روز مصيبت و حزن و گريه او بود و مي‎فرمود: عاشورا روزي است كه جدّم حسين(ع) را شهيد كردند.[امالي صدوق، ج 2، ص 111.]

2. عزاداري امام رضا(ع): دعبل خزاعي مي‎گويد: در ايام دهه‎ي محرم به محضر آقا و مولاي خود، علي بن موسي(ع)، در مرو شرفياب شدم و آن حضرت را در حالي كه اصحابش دور او نشسته بودند، محزون يافتم. وقتي حضرت مرا ديد فرمود: مرحبا بر تو دعبل! مرحبا بر كسي كه با دست و زبانش ما را ياري مي‎كند؛ سپس حضرت مرا در كنار خودش جاي داد و فرمود: اي دعبل! دوست داري شعر بخواني؛ زيرا اين روزها ايام غم و اندوه بر ما اهل بيت و روز شادي دشمنان ما، به ويژه بني‎اميه، است؛ سپس برخاست و پرده‎اي بين ما و اهل‎بيتش زد و آنان را پشت پرده نشاند تا بر مصيبت جدّش حسين(ع) گريه كنند؛ آن‎گاه رو به من كرد و فرمود: اي دعبل! مرثيه بخوان! تو ياور ما و مرثيه‎سراي ما هستي، تا زماني كه زنده‎اي.در اين هنگام دعبل مرثيه‎سرايي را آغاز كرد.[بحارالانوار، ج40، ص 257.]

دوم. عزاداری سید الشهداء علیه السلام و یاران فداکارشون یه سالگرد ساده نیست، که همون روز شهادت گرفته بشه و تموم؛ هدف از عزاداری اباعبدالله حسین فرهنگ سازی و بالا بردن سطح آگاهی و بصیرت افزایی برای همه انسان و به ویژه برای مسلمین و شیعیان هست. معانی بزرگی در واقعه کربلا هست و نیاز به آماده سازی و تجزیه و تحلیل داره تا بشه اون حقیقت بزرگ رو درک کرد. اگر یاران امام روز عاشورا تونستن امامشون رو یاری کنن و به فیض شهادت در راه حق برسن نتیجه یک عمر زندگی با تقوا و انتخاب های درست بود. پس برای درک عاشورا نیاز هست آماده بشیم تا روز مقصود بتوینم نتیجه مطلوب بدست بیاریم.

یک دشت سرخ، له چیدن رسیده بود

باغ شهادت به « رسیدن» رسیده بود.

علیرضا قزوه

سوم. البته میشد همون قسمت دوم نوشت اما به دلیل اهمیتش بهتر دیدم جدا بیارمش.

این ده روز ده روز اندیشه و انتخاب مثل کاروانیان امام حسین علیه السلام، شناخت راه و خطراتش، شناخت حسین و یزید، انتخاب حسینی شدن یا یزیدی شدن، انتخاب راه حسین و خطراتش یا انتخاب وعده های یزیدتا جایی که وقتی امام علیه السلام دستور دادن نشعل ها و چراغ ها خاموش بشن بدونی می مونی و مثل یاران حسین در راه ولی خدا به دشت بلا میزنی یا از ترس شمر و یزید یا به طمع وعده های شمر و یزید ولی خدا رو تنها میذاری. به قول استاد شهید مرتضی مطهری: «باید شمر و یزید زمان رو شناخت.»

و اگر شناخت نباشه روز عاشورای خودمون (روز انتخابمون) ممکن اشتباه انتخاب کنیم و ولی خدا رو تنها بذاریم.

 

و یادمون نره

پیامبر اکرم(ص) فرمودند:

«إِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ حَرَارَةً فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لَا تَبْرُدُ أَبَداً»

(مستدرک الوسائل/10/318)

 

ببخشید طولانی شد.

پ ن: یه بار با همین مضمون مطلبم نوشتم که به نظرم خیلی بهتر بود ولی مطلب پرید و الان که نوشتم مثل اولی به دلم ننشست.

 

موضوعات: حدیث, دوس داشتنی, سبک زندگی, امام حسین علیه السلام, محرم, شبهه  لینک ثابت
[پنجشنبه 1395-07-22] [ 08:36:00 ق.ظ ]

ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ نمی دﺍﻧﻢ ﻫﺮﺳﺎﻝ ﮐﻪ می گذردﺭﺩ ﯾﮑﺴﺎﻝ ﺑﻪ ﻋﻤﺮ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﯾﺎ ﯾﮑﺴﺎﻝ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﮐﻢ می شود ...

بعد مدت ها سلام

 

سال ها پیش این جمله رو دیدم

 

«ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ نمیﺪﺍﻧﻢ ﻫﺮﺳﺎﻝ ﮐﻪ میﮕﺬﺭﺩ
ﯾﮑﺴﺎﻝ ﺑﻪ ﻋﻤﺮ ﺍﺿﺎﻓﻪ میﺸﻮﺩ ﯾﺎ ﯾﮑﺴﺎﻝ
ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﮐﻢ میﺸﻮﺩ»

 

بعد اون خیلی به این جمله فکر کردم من میگم هر دو طرف درسته

 

اما دوستی می گفت:

«درست اینه که هر سالی که میگذره یک سال از عمر آدم کم میشه یعنی هر سال که می گذره از محدوده زمانی که قرار توی این دنیا باشیم یک سال کم شده»

روز تولد هم یه جور نشانه است یه جور هشداره که می گه یک سال گذشت بنا به تعریف دوستم یعنی فرصت زندگی کردنت در این دنیا کمتر شد.

اما تا حالا فکر کردین چرا جشن تولد؟ جشن تولد از کجا اومده؟ توی جشن تولد چیو جشن میگیری؟

ایرانیان جشن تولد داشتن اینو میشه از کتاب تواریخ هردوت ج 1 ص 133 فهمید که نوشته:

«در میان همه روزهای سال، روزی که بیش از همه توسط ایرانیان جشن گرفته می‌شود، زادروز آنان است.» منبع

اما تا جایی که من نگاه کردم در اسلام برای ولادت نوزد ولیمه دادن توصیه شده نوعی تقسیم شادی از آمدن عضو جدید با دیگران اما اینکه هر سال جشن تولد گرفته بشه در منابع وجود نداره.

البته نهی از اینکه جشن تولد ندیدم در مورد حکم فقهیش گفتن اگه همراه حرامی نباشه اشکال نداره

شاید بشه گفت با جهت دادن بهش بشه نتایج مثبتی هم ازش گرفت

یادآوری نعمت بزرگی که خداوند بهمون داده و سپاس از خالق بی همتا برای این نعمت یا صله رحم یا دلیلی برای هدیه دادن و شاد کردن اطرافیان (به شرطی که به بحث تجمل و چشم و هم چشمی وارد نشیم) یا همون تذکر فرصت محدود عمر و تلاش برای بهتر شدن و از بین بردن نواقص یا …

 

خلاصه غرض از نوشتن این مطلب:

امروز تولدمه

 

پی نوشت1: فعلا عکس نمی ذارم ان شاء الله فردا

پی نوشت 2: در رابطه با جشن تولد می تونید به این مطلب هم سر بزنید: آیا گرفتن جشن تولد حرام است؟ (پاسخ در صفحه دوم)

 

صفحات: 1 · 2

موضوعات: حدیث, دوس داشتنی, سبک زندگی, احکام, شبهه, اخلاق, اجتماعی, فرهنگی, امام سجاد علیه السلام  لینک ثابت
[پنجشنبه 1395-03-06] [ 02:54:00 ب.ظ ]